Na medycynę tradycyjną składa się kompleks wiedzy, umiejętności i doświadczenia opartych na teoriach, wierze i praktyce kultur Wschodu, które przez stulecia zdążyły stworzyć kompletny system leczniczy, dzięki któremu utrzymują ciało w dobrej kondycji, zapobiegają chorobom, oraz diagnozują i leczą schorzenia.

Według Światowej Organizacji Zdrowia WHO, w niektórych krajach Azji i Afryki ponad 80% ludzi korzysta z uważanych przez nas za alternatywne, form terapii i dzięki nim leczy wszelakiego rodzaju dolegliwości.

Tymczasem wciąż adoptowane przez kraje zachodnie metody i środki leczenia szukają dla siebie miejsca pomiędzy jednym, a drugim gigantem farmaceutycznym, skłonnym do tego, by niektóre ze specyfików (o ile nie wykorzystywać jako swoich) fałszować, poczym wypuszczać na rynek kiepskiej jakości tabletki oznakowane firmową etykietą.

Niemniej jednak medycyna tradycyjna, znana także pod nazwą – naturalna -  wciąż zyskuje na znaczeniu w krajach Europy. Przekonuje się do niej coraz więcej krajów rozwiniętych, a z niektórych oferowanych przez nią form terapii korzysta już ok. 70% ludzi.

Nasz rozwój cywilizacyjny ma swoje źródła wyłącznie w naturze. Człowiek przez wieki poznawał jej cechy i uczył się wykorzystywać je na swoje potrzeby. Wiele roślin udało się zaadoptować i uprawiać na większą skalę na specjalnie wydzielonych i przygotowanych gruntach. Dzięki zmienności pór roku, gleba mogła wydawać owoce, latem kipiała energią, by w zimie odpocząć i nabrać sił do dalszej „pracy”.

W ten sposób powstał pewien powtarzający się cykl przemian, który prezentował pewną schematyczność zmiennego działania energii. Nazwano go regułą pięciu żywiołów.

Jak praktycy medycyny orientalnej, na przykład tej chińskiej i mongolskiej określają stan zdrowia swoich pacjentów?

Odpowiedź znajduje się… na końcu języka. W medycynie orientalnej diagnostyka wygląda nieco inaczej niż u nas. Największą różnicę można dostrzec od razu – podczas, gdy zarówno w nurcie medycyny klasycznej jak i orientalnej zbierane są dane odnośnie historii choroby i jej objawów, praktycy medycyny zachodniej skupią swą uwagę jedynie na wynikach testów fizykalnych.

Lekarze chińscy i mongolscy, zanim postawią diagnozę przeanalizują wszystkie aspekty twojego życia, włącznie z kondycją fizyczną, jak i psychiczną. Człowiek to bowiem nie tylko ciało, ale i dusza, dlatego tylko takie podejście, według lecznictwa Wschodu, pozwala spojrzeć prawdziwie w głąb człowieka.

Tradycyjna medycyna naturalna Dalekiego Wschodu charakteryzuje się osobniczym systemem terapeutycznym, który w swych założeniach obejmuje ziołolecznictwo, dietę oraz terapie pracy z ciałem takie jak akupunktura, ćwiczenia, masaże czy zabiegi termalne. Skuteczność tego systemu leczenia potwierdza jego ponad dwu tysięczna obecność i ciągła praktyka. Przyjmuje on również współczesne odkrycia biologii łącząc je umiejętnie z osiągnięciami medycyny zachodniej.

Istota medycyny tybetańsko-mongolskiej tkwi w dążeniu do osiągnięcia harmonii psyche i somy ludzkiego ciała. Bowiem według niej zdrowie jest stanem, w którym cała energia życiowa krążąca w człowieku pozostaje w równowadze, gdy jej porządek zostanie zakłócony, pojawia się stan chorobowy.