|
There are no translations available.
Medycyna mongolska wyrosła na podłożu tradycji, doświadczeń, jakie niosło ze sobą życie skupione wokół pasterskich wiosek, rozległych łąk i prowadzonych na nich walk. Według zwyczajów, znajdowała się ona pod auspicjum buddyjskich lamów.
To oni strzegli zgromadzoną na jej temat wiedzę. Podczas pięcioletnich studiów, przyszli specjaliści kształcili się w dziedzinach upuszczania krwi, ignipunktury, hydroterapii, masażu oraz akupunktury.
Zgodnie z teorią medycyny mongolskiej, ciało ludzkie i przyroda powiązane są ze sobą na zasadzie przeciwieństw. Natura składa się z pięciu elementów, do których należą: ziemia, woda, ogień, powietrze i przestrzeń. Podobnie jest z ludzkim ciałem – lekarze mongolscy po przeprowadzeniu wielu badań i eksperymentów odkryli, że organizm człowieka skupia w sobie trzy źródła, do których należą: Heyi (powietrze), xila (ciepło) oraz badagan (zimno).
Oprócz tego, zbadano podstawowe części, z których wyróżniono siedem: żywność, krew, mięso, tłuszcz, kość, szpik i nasienie.
|