Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę, jak ważną rolę odgry­wa woda w naszym organizmie. Prawidłowe funkcjonowanie wszystkich narządów uwarunkowane jest ilością wody, którą codziennie wprowadzamy do ustroju pod postacią pożywienia i płynów. Obfite picie wody lub herbaty ziołowej jest dla orga­nizmu o wiele ważniejsze, niż spożywanie dużej ilości pokar­mu. Drogą eksperymentalną stwierdzono, że można żyć przez wiele tygodni bez jedzenia, bez płynów natomiast tylko kilka dni.

Ciało ludzkie składa się w ok. 70% z wody. Płyn ten stanowiący 2/3 naszego ciała, ulega nieprzerwanie zanieczysz­czaniu przez:

—     resztki produktów przemiany materii, które muszą być wydalane z organizmu m. in. przy pomocy płynów ustrojowych,

—     wdychanie zanieczyszczonego powietrza (gazy przemy­słowe, wyziewy ludzkie etc).,

—     spożywanie, przez większość ludzi, podniecających ar­tykułów takich, jak kawa, tytoń, alkohol i w nadmia­rze sól kuchenna.

Wszyscy jesteśmy, w większym lub mniejszym stopniu, narażeni na tego rodzaju zanieczyszczenia. Uwidaczniać się one mogą w różny sposób: może to być sucha, blada, zwiot­czała skóra twarzy czy ciała, niemiły zapach z ust (wystę­puje także przy próchnicy zębów i dolegliwościach żołądko­wych), obłożony język, zagęszczona ślina, przykry zapach potu nóg, niewytłumaczalne zmęczenie, zawroty głowy, dzwonienie w uszach etc. Są to objawy wskazujące na wewnętrzne samozatrucie, spowodowane zbyt małą ilością przyjmowanych płynów. U osób starszych, cierpiących przeważnie na chro­niczny niedosyt wody, objawy te występują jeszcze wyraźniej. Zmarszczki na twarzy, całkowicie zwiotczałe ciało, biała, pra­wie przezroczysta skóra, mała odporność na przeziębienie — są to skutki „zasuszania" ustroju.

Dokładne badania wykazały, że przy siedzącym trybie ży­cia dobowe wydzielanie wody z ustroju wynosi 2, 5—3 litrów. Ilość ta wydzielana jest poprzez nerki, jelita, płuca i skórę. Jest zatem rzeczą zrozumiałą, że prawidłowa wymiana pły­nów nastąpić może tylko wtedy, kiedy bilans wodny ustroju jest w równowadze, a mianowicie: ilość płynów wydalanych z ustroju równać się musi ilości płynów wprowadzanych. Za­niedbując tę sprawę, metabolity przemiany materii pozostają w organizmie i gromadzą się w ciągu lat, doprowadzając auto­matycznie do systematycznego zatruwania całego ustroju — z wszystkimi katastrofalnymi następstwami w postaci ciężkich schorzeń, które przygotowują i przyśpieszają zagładę jednostki.

Pijąc mało, hamujemy sami narządy przy wykonywaniu swych funkcji, rezultatem, czego jest twardy stolec, skąpa ilość moczu, cuchnąca i silnie zabarwiona; śluzówki w jamie ustnej, w nosie i drogach, oddachowych wysychają, wydzielanie śliny zmniejsza się, utrudnione jest wchłanianie pokarmów. Oddy­chanie jest szybkie i powierzchowne, szybciej wpada się w zadyszkę.

Zatem kiedy i ile należy pić wody i herbaty ziołowej?

W diecie jarsko-mlecznej zawartość płynu wynosi ok. 1, 5 litra. Należy, więc w ciągu dnia dodatkowo wprowadzić do ustroju wodę w ilości ok. 1, 5—2 litra. Ilość ta powinna być pita między posiłkami, ma ona, bowiem na organizm nadzwyczaj ożywiają­cy wpływ i przyczynia się do „przetransportowania" zawartoś­ci żołądka i jelit. Picie podczas posiłków natomiast rozcieńcza soki żołądkowe, co w konsekwencji powoduje złe trawienie pokarmów. Przy okazji należy zwrócić uwagę na fakt, że mle­ko nie jest zaliczane do napojów, lecz jest pokarmem. Głoszo­na jest teoria, iż należy pić tylko wtedy, kiedy jest pragnie­nie. Tak jednak nie jest. Organizm potrzebuje określonej iloś­ci płynów i muszą one być dostarczane niezależnie od tego, czy jesteśmy spragnieni, czy też nie. Na odruch ten czekać nie należy, gdyż często zdarza się, że byliśmy spragnieni, lecz nie mieliśmy możliwości napicia się — potem pragnienie ustało. Kilkakrotnie opanowane pragnienie potrafi je „zagłuszyć". Na­leżałoby zatem to początkowe uczucie pragnienia „obudzić" na nowo. Lecz — uwaga! Nie należy przyjmować jednorazowo większej ilości wody, zwłaszcza wtedy, kiedy nie jest się do tego przyzwyczajonym. Byłoby to za dużym obciążeniem dla pracy serca. Organizm potrzebuje czasu, aby przyzwyczaić się znów do zwiększonego dopływu wody. Jedna dodatkowa szklanka wody dziennie niż dotychczas, starczy na początek. Stopniowo zwiększa się ilość aż do ok. 1, 5 litra dziennie.

Jeszcze kilka słów o temperaturze napoju. Jeśli płyn, któ­ry pijemy jest chłodniejszy od temperatury ciała, organizm musi sam wyrównać różnicę temperatur, co powoduje znaczną utratę kalorii. Dlatego też instynktownie nie mamy ochoty na picie zimnej wody zimą, i to jest może między innymi powo­dem zmniejszonego przyjmowania płynów o tej porze roku. Aby temu zapobiec, należy nagrzać wszystkie płyny do tem­peratury ciała. Latem natomiast, zapotrzebowanie ustroju na płyny wzrasta z powodu zwiększonej perspiracji ciała; dlatego też należy dostarczać organizmowi płynów do ok. 2 litrów dziennie.