Medycyna Wchodu znakomicie wie, jak stymulacja poszczególnych części ludzkiego ciała wpływa na proces jego samoleczenia. Podczas, gdy wielu z nas słyszało o refleksologii, wedle której za pomocą stymulacji punktów znajdujących się na stopach można leczyć różne schorzenia ciała, albo też o akupunkturze obejmującej jeszcze szerszy zasób wiedzy i doświadczenia, pewnie nieliczni zdają sobie sprawę, że na skuteczność w leczeniu szeregu nieprawidłowości ma wpływ także nasze… ucho.

Bez wątpienia wiemy, jak pożyteczny bywa ten narząd, jednak kto by pomyślał, że dzięki specjalnym zabiegom, które już od dawna wykorzystuje medycyna Wschodu, możemy znacznie polepszyć naszą ogólną kondycję.

Aurikuloterapia rozumiana jako forma akupunktury skupia swoją praktykę na stymulacji konkretnych partii ucha zewnętrznego. Chińscy akupunkturzyści odkryli, że przepływające przez ciało meridiany łączą się w zewnętrznej części ucha, które jest niejako odzwierciedleniem kondycji całego organizmu.

Natomiast poszczególne punkty znajdujące się na małżowinie i układające się na kształt „mikrosystemu” odpowiadają wszystkim narządom znajdującym się w ludzkim ciele.

Aurikuloterapię stosuje się w leczeniu oraz redukcji takich schorzeń, jak:

Ø      astma i alergie

Ø      bóle mięśni i kości o różnym nasileniu

Ø      depresja, zaburzenia snu

Ø      objawy zapalenia wątroby

Ø      objawy napięcia przedmiesiączkowego

Ø      stres, drażliwość

Ø      różnego rodzaju neurozy

Ø      podwyższone ciśnienie krwi

Praktyka wykorzystywana przez Tradycyjną Medycynę Chińską poparta jest ogromną wiedzą w podejściu do diagnozy jak i samego leczenia. I choć swoimi korzeniami sięga ona starożytnych Chin (najstarsze archiwa dotyczące leczenia za pomocą aurikuloterapii sięgają ok. 200 r. p.n.e.), za ojca nowoczesnej medycyny ucha sami Chińczycy uznają francuskiego uzdrowiciela dr Paula Nogiera, który w latach 50 XX w. opisał ją z niewiarygodną dokładnością.

Niewątpliwie Nogier zasłużył sobie na to miano rozwijając znaną już teorię ucha jako mikrosystemu i dodając do niej fakt, że kształt narządu, swoją budową przypomina ludzki embrion znajdujący się jeszcze w łonie matki.

Lekarz ten, wychodząc od naturalnych metod leczenia opartych na doświadczeniach medyków Wschodu, wykorzystał je w celu leczenia swoich pacjentów cierpiących z powodu rwy kulszowej. To właśnie wtedy wysunął on hipotezę, że skoro stymulacja pewnych miejsc w obrębie małżowiny usznej jest w stanie zredukować ból w dolnej części pleców, inne punkty prawdopodobnie będą odpowiedzialne za leczenie pozostałych narządów.

Nogier nie mylił się i po latach gruntownych badań prowadzonych wraz z innymi członkami jego zespołu, przedstawił kompletny schemat anatomiczny wraz z odniesieniem go do możliwości stosowania określonych terapii.

Odkrycie aurikuloterapii przez Nogiera poświadcza fakt, że ta znana już od starożytności metoda dziś określana może być zarówno mianem nowoczesnej jak i nade wszystko tradycyjnej. Ucho jest jednym z najbardziej unerwionych części ciała.

W pierwszym dokumencie opisującym diagnostykę i sposoby terapii z wykorzystaniem tej techniki (choć jeszcze nie na tyle rozwiniętej), Nei Jing (ok. 200 r. p.n.e.), odnotowane jest, że źródła i umiejscowienie poszczególnych schorzeń uzależnione mogą być od kształtu, koloru i wilgotności ucha, jak również od wyglądu samej małżowiny. Jedną z praktyk było np. upuszczanie krwi z tylniej części tego narządu, co eliminowało bóle głowy o różnej przyczynie i nasileniu.

Za czasów dynastii Jin (265 r. n.e. – 420 r. n.e.) szeroko ceniony i praktykowany był masaż uszu, wykonywany w celach zarówno zapobiegawczych jak i diagnostycznych, czy wreszcie w leczeniu różnych dolegliwości ogólnie związanych z kondycją zdrowotną.

Na przestrzeni kolejnych lat wciąż rozwijano i ulepszano metody oparte na stymulacji ucha, które w czasach panowania dynastii Qing (1644 r. n.e. – 1911 r. n.e.) doprowadziły do sporządzenia pierwszej „mapki” z zaznaczonymi na niej punktami akupunktury oraz ich powiązaniami z innymi częściami ciała (co w pewnym stopniu przypominało wykres sporządzony znacznie później przez Nogiera).

Rozwój nowoczesnych form aurikuloterapii na Zachodzie doprowadził do postępu w dziedzinie wykorzystywania nowych technik jak i sprzętu terapeutycznego. Obecnie istnieje ponad 15 różnych form tego zabiegu, a wśród nich znajdują się m.in.: masaż, stymulacja elektryczna, moksa, stymulacja magnetyczna, igłowa, czy też laserowa.

Choć praktycy medycyny Wschodu chętnie wykorzystują europejskie i amerykańskie osiągnięcia na płaszczyźnie tej nauki, sposób w jaki stawiają diagnozę wciąż pozostaje niezmienny i, trzeba to przyznać, niezastąpiony.

O ile zwolennicy metod Nogiera są w stanie postawić diagnozę i ustalić plan leczenia na podstawie palpacji (badanie dotykowe), posługując się przy tym ustalonym przez niego schematem ucha, o tyle ich rozpoznanie nigdy nie będzie na tyle całościowe, na ile pozwala metoda TCM (badanie języka). Przy tym tradycyjna medycyna Wschodu nie zrezygnuje ze sposobu, w jaki dokonuje oceny stanu zdrowia pacjenta, gdyż metoda oglądowa jaką się posługuje zawsze będzie nieodłączną i wymaganą częścią terapii.

Inną ciekawą różnicą jaka istnieje pomiędzy nurtem opowiadającym się za Nogierem, a medycyną Wschodu jest rozpoznanie umiejscowienia jednostkowych punktów na uchu, tzn. choć wykres pozostaje ten sam, inne są teorie co do stymulacji poszczególnych miejsc w celach wpłynięcia na konkretne narządy. Oprócz tego, choć dopuszcza się inne techniki terapii (magnesy, laser i inne), wśród lekarzy praktykujących medycynę tradycyjną zazwyczaj dominuje terapia z wykorzystaniem elektrod.

Zgodnie z punktem widzenia tego nurtu leczenia bóle i schorzenia wynikają z zablokowania naturalnego przepływu energii Qi. Zważywszy na dwukierunkowe połączenia meridian pomiędzy uchem (mikrosystemem), a naszym organizmem, stymulacja konkretnych punktów pozwala aktywować ich energię i bilansować jej przepływ.

Przebieg terapii

Pojedyncza sesja aurikuloterapii zazwyczaj trwa od 20 do 30 minut, niemniej jednak pierwsza, z uwagi na konieczność przeprowadzenia dokładnej diagnozy i określenia ewentualnych przeciwwskazań, naturalnie jest nieco dłuższa.

Przed właściwym zabiegiem wykonuje się masaż obu uszu (w tym „ugniatanie”, „tarcie” i delikatne „rwanie”), który ma na celu uspokoić umysł pacjenta, podnieść temperaturę ciała i wprowadzić go w ogólny stan rozluźnienia.

Wykorzystywane w zabiegu igły są zazwyczaj wprowadzane w ok. 5 punktów na uchu oraz naprzemiennie (szybkie i wolne ruchy) za pomocą elektrod stymulowane w określonych odstępach czasu. Elektrody przymocowane są do igieł za pomocą specjalnie do tego przeznaczonych klipsów.

Jeśli chodzi o ilość zabiegów, nie ma ustalonych liczb dla żadnego rodzaju schorzenia, niemniej jednak zazwyczaj zaleca się przeprowadzenie od 4 do 6 sesji w przypadku mniej nasilonych schorzeń i od 8 do 12 w przypadku cięższych. Także liczba zabiegów na tydzień może być różna u każdego pacjenta, z uwagi na jego indywidualną kondycję zdrowotna, samą dolegliwość, jak i określone zalecenia lekarza.

Cennik zabiegów akupunktury

Medycyna chińska i współczesna ochrona zdrowia

Najczęściej zadawane pytania - akupunktura

Historia Tradycyjnej Medycyny Chińskiej do współczesności

AKUPUNKTURA - jedna ze sztuk leczenia medycyny naturalnej Dalekiego Wschodu - obejrzyj wideo

Pojęcia związane z medycyną naturalną Dalekiego Wschodu

Jak stawia się diagnozę w medycynie Wschodu?

"W cztery oczy z medycyną naturalną Dalekiego Wschodu - prof. Enkhjargal Dovchin". Bogato ilustrowany, napisany na podstawie wielu lat doświadczeń przybliży Wam tajniki wiedzy znanej w Tybecie od wieków.