Stawianie baniek, jak i wiele innych naturalnych technik, które jeszcze do niedawna były wykorzystywane przez nasze babki, poczyna zajmować coraz więcej miejsca na marginesie odrzucanych terapii.

Tymczasem o terapiach tych nie zapomina się z powodu ich nieskuteczności, a wręcz przeciwnie – radykalna racjonalizacja wszystkich aspektów ludzkiego życia wpływa na zmianę świadomości o efektywnych sposobach leczenia, tym samym powszechny staje się, aczkolwiek niesłuszny zresztą pogląd, że leczyć mogą nas tylko antybiotyki i inwazyjne techniki chirurgiczne.

Metoda stawiania gorących baniek na plecach przywędrowała do nas z Chin, a w kraju rozpowszechniła się dzięki lokalnym kulturom ludowym i jest wykorzystywana do tej pory, aczkolwiek zdaje się, że jedynie przez osoby starsze, których potomstwo już mniej chętnie stosuje tym podobne metody.

Wiele osób, zazwyczaj mieszkających na wsi pamięta jeszcze jak wyglądają terapie bańkami ogniowymi. W dawnych czasach, gdy nie było antybiotyków i innych ogólnie dostępnych leków farmaceutycznych, dzięki bańkom choroba mijała „jak ręką odjął”.

Na czym polega ich „moc”? Wyjaśnienie jest bardzo proste, przykładając bańkę do ciała powstaje pod nią duże podciśnienie, wskutek którego drobne naczynka krwionośne pękają. Organizm dostaje sygnał, że ma przystąpić do „regeneracji” i uaktywnia w tym miejscu największe krwinki w układzie - makrofagi (limfocyty oraz monocyty fagocytujące). Okoliczne naczynia krwionośne rozszerzają się, aby umożliwić wchłonięcie drobnoustrów, które wypłynęły poza łożysko naczyniowe. Organizm staje się lepiej ukrwiony, przez co tkanki dostają więcej substancji odżywczych, tlenu a proces samoleczenia przebiega szybciej i efektywniej.

Tradycyjne mongolskie stawianie baniek różni się od innych metod leczenia tym, że może spełnić trzy różne cele w tym samym czasie:

1. Zapobieganie chorobom

2. Rozpoznanie, czyli diagnoza

3. Leczenie

METODY STAWIANIA BANIEK

Współczesna medycyna alternatywna zna kilka sposobów terapii opierającej się na stawianiu baniek na ciele pacjenta. Najpowszechniejszymi metodami obecnie są:

• starożytne, mongolskie stawianie baniek z uprzednim podgrzaniem,

Najbardziej popularna metoda, co będzie nam potrzebne, aby domowym sposobem przeprowadzić taką terapię: bańki szklane, najlepiej metalowy kij („pochodnia”), na którego końcu zakręcamy trochę waty, denaturat (po umoczeniu pochodni w denaturacie smarujemy wewnętrzną stronę baniek), źródło ognia (np.zapałki).

W dziejach polskiej medycyny, dowody na korzystanie z terapii stawiania baniek, po raz pierwszy przedstawił Stefan FALMIERZ. Stworzył on dzieło lekarskie pod tytułem „Zielnik czyli Herbarz”, w którym opisał  zasady stosowania baniek oraz zalety płynące z tej terapii.

"Moim osobistym wkładem w rozwój terapii bańkowej jest wykonanie baniek z kamienia i brył soli. - mówił"

Od roku 2007 zespół lekarzy prowadzi badania w Instytucie Tradycyjnej Medycyny, Technologii i Produkcji w Ułan Bator w Mongolii, testując kamienne i solne bańki na grupach ochotników w zakresie skuteczności leczenia, profilaktyki oraz diagnozy schorzeń.

Ludowe porzekadło mówiło niegdyś, że bańki „ wyciągają złą krew" lub „wyciągają z ciała chorobę". Tymczasem naukowe wyjaśnienie mechanizmu działania baniek jest nieco inne.